Biografie PDF Print E-mail

Sinds mijn zevende jaar ben ik actief bezig met karate. Mijn eerste karate training volgde ik bij Sportschool Martin van Wijk in Utrecht. Martin van Wijk was degene die mij het wedstrijd karate liet beproeven. Al snel begon ik met toernooien in Nederland en later ook met toernooien in het buitenland en was er meteen aan verkocht.

Sportschool Van hellemond in Hilversum bleek de beste optie voor mij te wezen in verband met de wedstrijd trainingen. Ik volg mijn karate lessen nu 13 jaar zo'n 4 a 5 keer per week en nog steeds met heel veel plezier.

Ik kom uit een gezin met nog een jongere zusje, Michelle (19 jaar). Ik ben laatste jaars student Digitale communicatie afstudeer richting Multimedia Design aan de hogeschool Utrecht.

Op mijn twaalfde jaar kreeg ik een uitnodiging voor de Nationale jeugdselectie kumite onderleiding van Wim Mossel en later door Annelies Bouwma. Al snel bleek dat ik echt talent voor karate had, omdat ik op vele nationale en internationale toernooien in de prijzen viel. Ik heb in deze tijd erg veel geleerd en vele leuke reizen gemaakt naar het buitenland. Ook kreeg ik een uitnodiging voor de nationale kata selectie die werd verzorgd door Johan Doesburg en later door Frits Rademakers.

Op mijn veertiende jaar mocht ik door naar de nationale cadetten selectie kumite. Deze trainingen waren onderleiding van Peter Bathoorn vervolgens door Laurent Daussy en Daniel Sabanovic. Nu word ik begeleid door de bondscoachen Wim Mossel en Anthony Boelbaai.

Ook stroomde ik door naar de Nationale Cadetten Kata Selectie onderleiding van Frans Baggen. Op een gegeven moment kon ik de kata selectie en de kumite selectie niet meer samen combineren vanwege de vele trainingen en een druk schema op school en besloot om afscheid te nemen van de kata selectie, wat ik overigens een moeilijke beslissing vond.

In februari 2005 werd ik uitgezonden naar de Europese Kampioenschappen (EKF) Kumite Cadetten/Junioren te Griekenland,Thessaloniki. Ik had er heel erg hard voor getraind en stond erg scherp. Ik voelde me erg goed en was erg zelfverzekerd. Alles lukte me op die dag en het gevolg was ook een Europese Titel. Dit was natuurlijk een geweldig moment voor mij, omdat ik er kei en kei hard voor getraind had.

In Oktober 2007 werd ik uitgezonden naar het Wereldkampioenschap karate Junioren (WKF) in Turkije,Istanbul. Ook hier draaide ik super scherp. Na het verlies in de halve finale kwam ik in de herkansingsronde. Ik wist dat mijn tegenstandster uit Turkye kwam en zich oppermachtig voelde in eigen land, dus wist dat ik erg overtuigend moest vechten. Door deze herkansingsronde overtuigend te winnen tegen de Turkse Korglu voor eigen publiek was het brons voor mij. Nu heb ik er ook een wereld titel bij en daar ben ik echt blij mee.